افراديكه به جبهه اعزام شده اند بايد معلم و مربى كسانى باشند كه به جبهه نرفته اند و براستى بايد اين چنين باشد . جبهه مكتب انسان سازى در حقيقت يك نفر سپاهى ، بسيجى يا ارتشى وقتى كه به جبهه مى رود ، دو كار انجام داده است ، يكى جهاد اكبر و ديگرى جهاد اصغر ، يكى مغلوب كردن دشمن و شكست دادن او ديگرى خودسازى و به صفات انسانى درآمدن است مجاهد را چنان بايد كه صبر و استقامت در برابر ناملايمات را به ارمغان آورد و صفت ايثار و گذشت را در وجود خود به تحقق برساند و صفات رذيله را يكى پس از ديگرى ، از وجود خود بزدايد و همانگونه كه دشمن را نابود مىكند و بر نفس امّاره همانطور چيره شود كه بردشمن پيروز مى گردد و هنگام بازگشت « انسان » بازگردد و مربى و معلم براى افرادى كه به جبهه نرفته اند ، باشد . بدا به حال كسى كه به جبهه رفته است و در بازگشت تغييرى در او حاصل نشده باشد و همانند اول ( كه به جبهه نرفته بود ) باشد ، يعنى در جبهه خود را نساخته باشد و صفات مذموم را از خود دور نكرده باشد . اگر در سير و سلوك الى الله و مكتب طلبگى بيست يا سى سال وقت لازم است تا « اينكه آدم » ساخته شود ، مكتب جبهه در مدت زمان پنج يا شش ماه « آدم » مى سازد ، در صدر اسلام نيز چنين بوده است و افراد در مدت بسيار كوتاهى در جبهه ساخته مى شدند . افرادى در صدر اسلام بودند كه متخلق به اخلاق الهى نبوده بلكه صفات رذيله هم داشته اند ولى رفتن به جبهه و جنگ ، آنها را چنان ساخت كه انسان حيران مى ماند كه چگونه « بشر » به اين زودى عوض مىشود ؟ ! در جنگ احد هنگامى كه رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم در